Back To
Literature Corner

Ceux qui dansent au rythme de leur propre musique


 
Home
Authors' Home 
Readers' Club
Writers' Workshop
Literature Corner 
Articles
In the News
Debate Corner
Special Events
Guest Book 
Egyptomania
Bookstore
Arabic Music
The Souk
Links
Arab World Books
Board of Trustees
In the Media
Contact Us
Search our Site
 


By: Üzeyir Lokman ÇAYCI
Turkish Poet living in France

© Üzeyir Lokman ÇAYCI
Translators:
© Yakup YURT
© Joneve McCormick
© Arturo Ferrara

Ceux qui dansent au rythme de leur propre musique

Ceux qui se nourrissent de viandes... de produits laitiers... de desserts
Ne peuvent t'estimer à ta juste valeur.

Même si la pierre se fendait, tu ne peux pas leur faire ouvrir
Les fenêtres de leur ferme...
Des gens comme toi ne font pas partie de leur centre d'intérêt
Tu n'existes pas...
Dorénavant tu dois savoir
Qu'ils n'ont pas de temps à te consacrer!

Ils ont les yeux fixés toujours vers le haut
Pendant qu'ils s'inclinent
Avec un sourire au dessus de leur double menton
Devant le souverain… le sultan
Crois-tu un seul instant qu'ils te reconnaissent?

Si tu me demandes mon avis à ce sujet
C'est que les bouts de leur ficelle
Sont aux mains d'autrui
Ne te formalise point du fait
Qu'ils se prennent pour des rois!


Avec des espoirs vains
Et des attentes mal placées
N'attends pas d'eux
Qu'ils te considèrent comme un homme...


Même si tu écris des centaines de lettres
Aux hommes des portes fermées
Dans le but de les voir ou de leur parler
Tu ne recevras même pas une seule réponse...
Méfie-toi, sois attentif
Par-dessus tout
Tu leur permettras d'avoir des airs hautains
En se croyant importants
Ils te regarderont avec dédain!


Ils aiment bien se caresser
Le dos les uns des autres...
Il ne reste plus
Qu'à écouter leurs conversations "avec admiration"
A vanter leurs écrits "exagérément"
A récompenser leurs faits "par applaudissement"...


Ne perds pas de temps
Et ne t'occupe pas
En pensant à autres choses.


Üzeyir Lokman ÇAYCI
Paris, 20.06.2007
Traduit du turc par : Yakup YURT ©

Back to Top 



Those who dance to the rhythm of their own music


Those who nourish themselves on meats, dairy products and desserts

Cannot estimate you at your fair value.


Even if stone cracked, you cannot make them open

The windows of their farm …

People like you are not included in their center of interest

You do not exist …

Hereafter you must know

That they do not have time to bless you!



Their eyes are always fixed from above you

While they bow

With smiles above their double chins

Before the sovereign...the sultan.

Do you think for an instant that they acknowledge you?



If you ask my opinion on this subject

It is because the ends of their twine

Are in the hands of other people.

Don't take exception to the fact

That they are taken for kings!



Do not wait for them

In the wrong places

Vainly hoping

They will consider you a man …



Even if you write hundreds of letters

To these men of the closed doors

Intending to see or speak to them

You will not receive a single response …

Be wary and attentive;

Above everything

Allow them their haughty airs.

By thinking themselves important

They will look at you scornfully!



They well like fondling

Each others' backs …

It is no longer to the point

To listen to their dialogues "with admiration"

To extol their writings "enthusiastically"

To reward their facts "by clapping" …



Do not waste your time

Or put your attention here …

Think of other things.


by Uzeyir Lokman CAYCI
Paris, 20.06.2007
Traduit par by Yakup YURT en français
French free verse translated into English free verse
by Joneve McCormick

Back to Top 




Kendileri çalıp, kendileri oynayanlar


Etliyle… sütlüyle… tatlıyla beslenenler

Bilemezler senin kıymetini.



Taş çatlasa da onlara açtıramazsın

Çiftliklerinin pencerelerini…

İlgi alanlarında senin gibiler yok

Sen yoksun…

Bunu anlamalısın artık

Zaman ayıramazlar sana!



Onların gözleri hep yukarılarda

Bel büküp

Gerdan kırarken

Padişaha... sultana

Seni tanırlar mı hiç?



İşin aslını sorarsan

İplerinin uçları

Başkalarının ellerinde

Onların kendilerini kral zannetmelerine

Sen hiç aldırma!



Boş umutlarla

Yersiz beklentilerle

Seni insan yerine

Koymalarını bekleme...



Kapalı kapıların adamlarına

Yüzlerce mektup yazsan

Görüşmek ya da konuşmak istesen

Tek bir cevap dahi alamazsın...

Aman ha dikkatli ol

Üstüne üstlük

Şımartırsın onları

Kendilerini bir şey zannederek

Tepeden bakarlar sana!



Onlar birbirlerinin sırtlarını

Sıvazlamayı severler…

Sana sadece

Konuştuklarını "imrene imrene" dinlemek

Yazdıklarını "göklere çıkararak" övmek

Yaptıklarını "alkışlarla" ödüllendirmek düşer...



Zaman kaybedip

Başka şeyler düşünerek

Kendini oyalama.



Üzeyir Lokman ÇAYCI
Paris, 20.06.2007

Back to Top 


Chi danza al ritmo della sua musica

Chi mangia carne.... derivati del latte e dessert
non può apprezzare il tuo valore
Anche se la pietra si incrinasse
tu non potrai far aprire finestre alla loro durezza di cuore
Persone come te non fanno parte
dei loro interessi
tu non esisti
d'ora in poi devi sapere
Che non hanno tempo da dedicarti!
Hanno gli occhi sempre rivolti verso l'alto
Mentre s'inchinano
con un sorriso sotto il loro doppio mento
davanti al potente.... il sultano
Per un solo momento credi ti riconoscano?
se mi chiedi al riguardo un parere
è che i i fili dei loro destini
sono nelle mani di altri
Non ti formalizzare
che si considerino dei re
Con vane speranze
e aspettative mal riposte
non pensare che ti considerino come uomo
Anche se tu scrivi centinaia di lettere
agli uomini dagli animi chiusi
con l'intento di di vederli ,di parlar loro
Non riceverai una sola risposta
Diffida, stai attento
soprattutto gli permetterai di avere un aria altezzosa
credendosi importanti
ti guarderanno con sdegno!
Amano carezzarsi
l'un l'altro le schiene

Non rimane che
ascoltare ammirati le loro conversazioni
magnificare i loro scritti
gratificare le loro azioni
con applausi
non perdere tempo
non occupartene....
Pensando ad altre cose.

Üzeyir Lokman ÇAYCI
Paris, 20.06.2007
Traduit du turc par : Yakup YURT ©
libera traduzione italiana
di Arturo Ferrara
per QDA © lab artfer Torino

Üzeyir Lokman ÇAYCI
Paris, le 04.11.2004
© Traduit du turc par Yakup YURT

****************

Back to Top 


© Arab World Books